Niniejsza strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką plików cookies. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartych w cookies kliknij poniższy przycisk Zgadzam się. Jeżeli nie wyrażasz zgody - zmień ustawienia przeglądarki.

Okolica

 

Lokalizacja

 

Nasz ośrodek znajduje się w Studziankach, w bezpośredniej okolicy Tomaszowa Mazowieckiego, obiekt znajduje się godzinę drogi od takich aglomeracji jak Warszawa, Łódź, Częstochowa czy Kielce. Poniższa mapa wskazuje dokładną lokalizację naszej placówki.


Tomaszów Mazowiecki

 

Tomaszów Mazowiecki: kościół św. Antoniego w centrum miastaTomaszów Mazowiecki to szóste co do wielkości, a czwarte co do ludności miasto w woj. łódzkim. Według danych z 30 czerwca 2010 r. miasto miało 65 375 mieszkańców.

Miasto położone jest na styku trzech regionów historyczno-kulturowych. Centrum Tomaszowa Mazowieckiego i jego południowe dzielnice należą do ziemi sieradzkiej, dzielnice na północ od rzeki Wolbórki należą do ziemi łęczyckiej, natomiast część miasta po prawej stronie rzeki Pilicy to Małopolska.

Jest dużym ośrodek przemysłu ceramicznego, spożywczego, włókienniczego, maszynowego, odzieżowego, metalowego, skórzanego oraz usług.

Rozwój Tomaszowa Mazowieckiego wiąże się z rewolucją przemysłową XIX w. Został on założony przez hrabiego Antoniego Ostrowskiego, który nazwał osadę na cześć swojego ojca Tomasza. Zalążkiem przyszłego miasta były powstałe w 1788 r. piece hutnicze w nadpilickich lasach. Intensywny rozwój miasta nastąpił w latach 1822–1823, kiedy to hrabia Ostrowski postawił na włókiennictwo. W 1824 r. Tomaszów otrzymał prawa osady fabryczno-handlowej, a 6 lipca 1830 Tomaszów uzyskał prawa miejskie.

Znajdziemy w nim wiele zabytków, zabudowań fabrykanckich związanych głównie z rewolucją przemysłową w XIX wieku oraz wiele ewangelickich i katolickich kościołów. Okolice Tomaszowa Mazowieckiego obfitują również w liczne atrakcje turystyczne.

Piotrków Trybunalski

 

Kościół i klasztor o.o. bernardynów przy pl. KościuszkiPiotrków Trybunalski – miasto na prawach powiatu w centralnej Polsce, położone na zachodzie Równiny Piotrkowskiej. Drugie pod względem wielkości miasto w województwie łódzkim i 48. w Polsce. Według danych z 31 grudnia 2013 miasto miało 75 903 mieszkańców.

Od XIX w. ośrodek przemysłu, m.in. szklarskiego (huty „Kara”, „Hortensja”, „Feniks”), włókienniczego (Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Sigmatex” – dawna Piotrkowska Manufaktura), maszynowego (Fabryka Maszyn Górniczych „Pioma”, Warszawskie Zakłady Mechaniczne – Polskie Zakłady Lotnicze WZM-PZL). Jedno z dwóch głównych miast PBOP. Znajduje się tutaj także galeria rozrywkowo-handlowa Focus Mall, otwarta 13 listopada 2009 oraz Galeria „Stary Areszt”, znajdująca się w budynkach dawnego aresztu – usytuowana w okolicach starego miasta.

Piotrków to także przemysł meblowy (Piotrkowska Fabryka Mebli), papierniczy, szklarski oraz włókienniczy. Swoją siedzibę ma tutaj Emerson, potentat w produkcji papieru komputerowego. W południowej części miasta działa nowoczesny regionalny browar „Kiper” produkujący doceniane Piwa różnego rodzaju. Działa tutaj także duża ilość lokalnych i regionalnych firm budowlanych czy deweloperskich takich jak „PPHU Zbigniew Wilk” czy „Rudecki”.

Zobacz również inne atrakcje turystyczne w regionie.

Wolbórz

 

Pałac Biskupów Kujawskich w WolborzuWolbórz – miasto w centralnej Polsce, w województwie łodzkim. W latach 1273–1795 miasto biskupów włocławskich. edług danych z 31 grudnia 2010 r. Wolbórz zamieszkiwało 2282 mieszkańców

Miejscowość położona jest w rozwidleniu rzek Wolbórki i Moszczanki, przy trasie szybkiego ruchu nr 8 z Warszawy do Katowic i Wrocławia, pomiędzy Tomaszowem Mazowieckim a Piotrkowem Trybunalskim.

Prace wykopaliskowe pokazują, że na terenie dzisiejszego Wolborza osadnictwo istniało już 4 tysiące lat temu. Pierwsza udokumentowana wzmianka o Wolborzu pojawiła się w falsyfikacie mogileńskim antydatowanym na 1065 r. Wolbórz był wtedy centrum opola, a później został przekształcony w kasztelanię.

W latach 1123–1125 Wolbórz stał się drugą stolicą biskupstwa kujawskiego, później stał się miastem rezydencjonalnym biskupów włocławskich. W XIII w. był już znaczącą osadą, co potwierdziło uzyskanie praw miejskich (na prawie średzkim) w 1273 r. (16 lat po Krakowie) z nadania Leszka Czarnego. Lokacja została potwierdzona w 1357 r. (tym razem na prawie magdeburskim), a miasto stało się centrum okolicy. Miasto miało komorę celną i własne władze samorządowe. Rozwijał się handel, rzemiosło i oświata. Wolborzanie jeździli do Krakowa, by kształcić się w tamtejszej Akademii lub korzystali z jej filii zorganizowanej w Wolborzu. Pracowało w niej siedmiu profesorów. Miała prawo nadawania stopni naukowych bakałarza filozofii i nauk wyzwolonych.

9 września 1409 r. Władysław Jagiełło wydał w Wolborzu odezwę skierowaną do duchowieństwa, panów świeckich i książąt chrześcijańskich, przedstawiającą 29 artykułów obwiniających zakon krzyżacki. Miasto było również miejscem koncentracji dla rycerstwa z Małopolski i wschodnich ziem Korony zarówno przed bitwą pod Grunwaldem, jak i przed kolejnymi wyprawami króla Jagiełły przeciwko Krzyżakom.

Wiek XV i XVI to dalszy rozwój Wolborza, głównie gospodarczy. Miasto posiadało około 100 warsztatów sukienniczych, liczne warsztaty piwowarskie, rozwijały się inne cechy, zbudowano 6 młynów. Okręg powiększył się terytorialnie o kilka wsi, którym przyznawano prawa lokacyjne.

W 1536 i 1548 r. miasto było niszczone przez pożary. Jego odbudowę ułatwiły zwolnienia z podatków dotyczące zarówno miasta jak i jego mieszkańców, a także zapomogi przekazywane przez lenników królewskich (m.in. księcia pruskiego Albrechta). W 1538 r. kościół św. Mikołaja stał się prepozyturą, a później (w 1544) kolegiatą.

W latach 1553–1569 wójtem Wolborza był wybitny polski pisarz polityczny okresu renesansu i sekretarz króla Zygmunta I Starego (w latach 1547–1553) – Andrzej Frycz Modrzewski.

Po II rozbiorze Wolbórz znalazł się w granicach Królestwa Pruskiego, w którym pozostawał aż do 1807, kiedy to znalazł się w Księstwie Warszawskim. Gdy kongres wiedeński w 1815 zdecydował o powstaniu Królestwa Kongresowego, Wolbórz znalazł się w jego granicach.

W 1819 r. zaborczy rząd carski, żeby ukarać wolborzan za ich patriotyzm, odebrał świątyni św. Mikołaja tytuł kolegiaty, który odzyskała dopiero w 2008 r.[4]

Mieszkańcy Wolborza brali czynny udział w powstaniu styczniowym, za co karą była utrata praw miejskich. Miasto objął ukaz carski z 30 maja 1870 zmniejszający liczbę miast w guberniach Kraju Priwiślańskiego. Ukaz działał wstecz i odbierał prawa z dniem 23 stycznia przyłączając jednocześnie Wolbórz do gminy Bogusławice.

Podczas okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej Niemcy mordowali Polaków a także wywieźli do łódzkiego getta wszystkich miejscowych Żydów.

Zobacz również inne atrakcje turystyczne w regionie.

Aktualności i wydarzenia

2017-08-10-spotkanie-z-pielgrzymamiSpotkanie z pielgrzymami

10.08.2017

Tradycją stały się już coroczne spotkania z pielgrzymami z Warszawy, którzy są w drodze do Częstochowy

CZYTAJ WIĘCEJ...

 

2017-07-26-imieniny-annyPrzygotowujemy nowe dekoracje dla Domu Seniora

26.07.2017

26 lipca obchodzimy imieniny Anny. W naszym domu mamy jedną mieszkankę o tym imieniu.

CZYTAJ WIĘCEJ...

 

Nasz personel

patrycja-dytrych-mazurek-100x100

Lekarze specjaliści oraz rehabilitanci zapewniają stałą opiekę nad naszymi Pensjonariuszami.

Katarzyna Hadrysiak-magister fizjoterapii-100x100

Specjaliści od terapii zajęciowej, psychologowie stale współpracują z naszym ośrodkiem i pomagają aktywizować naszych Pensjonariuszy.

CZYTAJ WIĘCEJ...